ގައުކަމަށް މޫދަށް ޖަވާހިރު އުކި މީހާގެ ވާހަކަ- މިއަދު އަހަރެމެން އެންމެންނަކީ އެފަދަ ބައެކެވެ! ސަލާމަތްކަން ހޯދަމާ!: ޝައިޚް ޝާފިޢް

ދަންވަރު ގާއުކާމީހާ 

----------------

ކަނޑުގެ އައްސޭރީގައި މީހަކު އިށީނދެލައިގެން އިނެވެ. ރޭގަނޑުގެ ކަނު އަނދިރިކަމުގެ ތެރޭގައެވެ. އެއީ ފަތިސްވުމުގެ ހިނދުކޮޅެއް ކުރިއެވެ. އެއްފަރާތެއްގައި ފުރިފައިހުރި ގާކޮތަޅެއް ހުއްޓެވެ. އޭނާ، އެކޮތަޅުން ގާކޮޅެއް ނަގައި މޫދަށް އެއްލިއެވެ. ގާކޮޅު މޫދުގެ ލޮނުގަނޑުގައި ޖެހުނު އަޑުއިވުމުން، އެއަޑު އޭނާއަށް ރީތިވެއްޖެއެވެ. އަނެއްކާ އެހެން ގާކޮޅެއް ނަގައި މޫދަށް އެއްލައިފިއެވެ. އެއްވެސް ފިކުރެއް ވިސްނުމެއް ނެތި އޭނާ މޫދަށް ގާއުކަން ފެށިއެވެ. އެހެން އިންދައި ފަތިސް ވެއްޖެއެވެ. މަޑުމަޑުން އިރުގެ އަލިދޯދިތައް ފާޅުވަމުން އެބަހުރެ އާދެއެވެ. އިރުއެރުމާއެކު، ކޮތަޅުގެ ފުލުގައި އޮތް އެންމެ ފަހު ގާކޮޅަށް އޭނާ ބަލައިލިއެވެ. އަސްތާ ސަހަރޯއެވެ. ކަމަކުދާކަށް ނެތެވެ. އެއީ އަގުބޮޑު ޖަވާހިރެކެވެ.. ވީ ދެރައިގެ ކޮޅެއް ނެތެވެ. މިއޮތްހާއިރު މޫދަށް އުކައި މިހުސްކުރީ ޖަވާހިރުތަކެއްކަން ރޭކާލީ އަދިކިރިޔާއެވެ. އެހިނދު، އޭނާ ހިތާމައިގެ ފުން ނޭވައެއް ލަމުން ބުންޏެވެ. އަހަރެންގެ މޮޔަކަމާއެވެ! މޫދަށް ގާކޮޅެއް ވެއްޓޭ އަޑު އަހާހިތުން، އުކާ މި ހުސްކުރީ އަގުބޮޑު ޖަވާހިރުތަކެކެވެ. ކުރިން އެނގުނުނަމަ މިހެނެއް ނުހެދީމުހެވެ.

ތެދެކެވެ.

އަހަރެމެންކުރެ ކޮންމެ މީހަކީ ވެސް ގާއުކަން އެއިން މީހާއެވެ.

ގާކޮތަޅަކީ އަހަރެމެންގެ ޢުމުރެވެ. އަގުހުރި އުމުރުގެ ދުވަސްތައް މި ހުސްކުރަނީ ވިސްނުމެއް ފިކުރެއް ނެތިއެވެ. ލާބައެއް މަންފާއެއް ނެތް ކަންކަމުގައެވެ.

ގާކޮޅު ފެނުގައި ޖެހުމުން އިވޭ އަޑަކީ މިދުނިޔޭގެ ފަނާވެދަނިވި އުފަލާއި ލައްޒަތެވެ.

ރޭގަނޑުގެ ކަނުއަނދިރިކަމަކީ އަހަރެމެން އުޅެމުން މިދާ ޣާފިލް ކަމެވެ.

ފަތިސްވެ އަލިވުމަކީ "ޙަޤީޤަތް ފާޅުވެ ހާމަވުމެވެ. މަރުވެދިއުމަށްފަހުގައެވެ.

ވަގުތު ފާއިތު ނުވަނީސް ޣަފްލަތުގެ ނިދިން ހޭލަމާހެއްޔެވެ؟

- ޝައިޚް މުޙައްމަދު ޝާފިޢު

******

جلس رجل ﻋﻠﻰ شاطئ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﻟﻴﻼ قبل ﺍﻟﻔﺠﺮ ..

ﻓﻮﺟﺪ كيساً مملوء ﺑﺎﻟﺤﺠﺎﺭة ..

ﻓﻤﺪ ﻳﺪﻩ ﻭأﺧﺬ ﺣﺠرا ﻣﻦ ﻫﺬﺍ ﺍﻟﻜﻴﺲ ﻭأﻟﻘﺎه ﻓﻰ اﻟﺒﺤﺮ،

فأعجبه ﺻﻮﺕ ﺍﻟﺤﺠﺎﺭة ﻭﻫﻰ ﺗﻘﺬﻑ ﻓﻰ ﺍﻟﺒﺤﺮ،

ﻓﻌﺎﺩ ﺍﻟﻜﺮّة ﻣﺮة أﺧﺮﻯ.

وظل يقذف الحجارة ﻓﻰ ﺍﻟﺒﺤﺮ ..

ﻷﻥ ﺻﻮﺕ ﺍﻟﺤﺠﺎﺭة ﻋﻨﺪﻣﺎ ﻳﺴﻘﻂ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﺎﺀ

ﻛﺎﻥ ﻳﺴﻌﺪ ﻫﺬﺍ ﺍﻟرجل.

ﻭﻛﺎن ﻧﻮﺭ ﺍﻟﺸﻤﺲ ﻗﺪ ﺍﻗﺘﺮﺏ ﻭﺑﺪأ ﻳﺘﻀﺢ ما فى ﺍﻟﻜﻴﺲ ﺍﻟﺬﻯ ﺑﺠﻮﺍﺭه ..

ﺣﺘﻰ ﻣﺎ ﺑﻘﻰ ﻓﻰ ﺍﻟﻜﻴﺲ إﻻﺣﺠرا ﻭﺍﺣﺪا ..

ﻭﻗﺪ أﺷﺮﻗﺖ ﺍﻟﺸﻤﺲ ..

ﻓﻨﻈﺮ ﺍﻟﺼﻴﺎﺩ إﻟﻰ ﻫﺬا ﺍﻟﺤﺠر ..

ﻓﻮﺟﺪه "ﺟﻮﻫﺮة" !!

ﻭﺍﻛﺘﺸﻒ أن ﻛﻞ ﻣﺎ أﻟﻘﺎﻩ فى البحر ﻣﻦ ﻗﺒﻞ

ﻛﺎﻧﺖ "ﺟﻮﺍﻫﺮ" ﻭﻟﻴست ﺣﺠﺎﺭة ..!!!

ﻭﻇﻞ الرجل ﻳﻘﻮﻝ ﺑﻨﺒﺮة ﻧﺪﻡ :

ﻳﺎﻟﻐﺒﺎﺋﻰ !!! ﻛﻨﺖ أﻗﺬﻑ ﺍﻟﺠﻮﺍﻫﺮ ﻋﻠﻰ

أﻧﻬﺎ ﺣﺠﺎﺭة ﻷﺳﺘﻤﺘﻊ ﺑﺼﻮﺗﻬﺎ ﻓﻘﻂ !!!

ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻟﻮ ﻛﻨﺖ أﻋﻠﻢ ﻗﻴﻤﺘﻬﺎ ﻣﺎ فرّطتُّ فيها هكذا !!!

للأسف الشديد كلنا هذا الرجل :

- ( كيس ﺍﻟﺠﻮﺍﻫﺮ) ﻫﻮ العمر الذي نلقي به ساعة

وراء ساعة دون فائدة ..

-- (ﺻﻮﺕ ﺍﻟﻤﺎﺀ ) هو متاع الدنيا الزائل وشهواتها ..

-- ( ظلام الليل ) هو الغفلة التى نعيشها ..

-- (ظهور الفجر ) هو ظهور الحقيقة .. وذلك عند الموت حيث لارجعة

من الآﻥ ﻛﻦ ﻳﻘظا

ولاتضيع أوقاتك وجواهرك بلا فائدة ..

فتندم حيث لاينفع الندم ...

*****************

ترجمة: الأستاذ حامد أبوبكر الأزهري